Home Boekrecensies Recensie: Ooit aten we dieren, Roanne van Voorst

Recensie: Ooit aten we dieren, Roanne van Voorst

door Simone
0 reactie
Ooit aten we dieren recensie

Toen ik het boek Ooit aten we dieren van Roanne van Voorst lag liggen in de boekenwinkels, wist ik meteen dat ik dit boek graag wilde lezen. Ik reserveerde het bij de bibliotheek en eind oktober kon ik hem eindelijk ophalen. Wat vond ik van dit boek als ( toen nog 🙂 ) fanatiek flexitariër?

Beschrijving

Melk is goed voor elk. Een ei hoort erbij. We zijn opgegroeid in een tijd waarin het eten van dierlijke producten volkomen geaccepteerd is. Wetenschappers voorspellen echter dat dit in de nabije toekomst taboe zal worden. Net zoals ooit heksenverbranding, slavernij en homodiscriminatie ineens niet meer konden. Over een aantal decennia zal veganistisch de norm zijn, en vragen onze kleinkinderen ons hoe we ooit dieren hebben kunnen eten. Met een optimistische blik laat Roanne van Voorst zien hoe we ons op deze toekomst kunnen voorbereiden. Ze gaat in gesprek met boeren, blikt terug op de tijd dat er giraffen werden gegeten en doet uit de doeken waar zelf tegenaan loopt als beginnend veganist. Dit maakt Ooit aten we dieren tot een onmisbaar boek voor vegetariërs, flexitariërs én overtuigde vleeseters.

Recensie

Dit boek gaat over (een onderdeel van) veganisme, namelijk het niet consumeren van dierlijke producten. Normaal is veganisme nog (lang) niet, maar het skippen van dierlijke producten is wel steeds meer in opkomst.

Door dit boek gaan je oogkleppen af

Roanne van Voorst weet een helder beeld te schetsen waarom veganisme zo gek nog niet is. Ze geeft een goed maar schokkend beeld van hoe het er aan toe gaat in de bio-industrie. Ze vertelt feiten waar ik nog nooit over had nagedacht, of misschien wel niet over had durven of wíllen nadenken! Het is me nu ook zeer duidelijk dat indien je om dier én milieu geeft, vegetariër (of flexitariër) worden niet genoeg is.

Verder ontkracht ze veel argumenten van die-hard carnivoren. Roanne beargumenteert waarom vlees eten helemaal niet normaal, natuurlijk en noodzakelijk is. Ook haalt ze redenen om geen veganist te worden onderuit. Het boek is overigens geen betoog om veganist te worden, want ze laat ook de downsides van veganisme zien.  

Er staat zóveel in dit boek waarvan ik vind dat iedereen zou moeten weten en dat wil ik niet allemaal verklappen. Er waren (voor mij althans) zoveel nieuwe inzichten dat ik die soms even moest laten bezinken voordat ik weer verder ging lezen. Één ding is zeker: ze slaat enorm vaak de spijkers op de koppen.

Wat ik wel vind afdoen aan het boek zijn de fictieve stukjes over de toekomst. Het is creatief en tevens leuk bedacht, maar ik vond het niet nodig. Ondanks dat, raad ik dit boek echt aan. Ik vind dat mensen geconfronteerd moeten worden met de de waarheid. Ik was flexitariër toen ik aan dit boek begon (ik at ongeveer de helft van de week geen vlees en ik at sowieso al geen zuivel en vis), maar na Ooit aten we dieren heb ik zelfs besloten veganist te worden.

Dit vind je vast ook interessant

Laat een reactie achter